fbpx

Categorie Archief Mini-WMC

Alexander Comitas – Armenian Rhapsody Nr. 2 opus 32 voor Fanfareorkest

Hij componeerde veel in opdracht, bijvoorbeeld voor de opening van concertzalen en muziekcentra, voor ministersconferenties en radio-uitzendingen. Zo ook dit stuk, voor fanfareorkest met klarinetten, dat gecomponeerd is in opdracht van een muziekvereniging uit America. Het werd voor het eerst ten gehore gebracht in 1997 in Kerkrade. De muziek van dit stuk komt uit Armenië, een van die woelige landen in de Kaukasus tussen de Zwarte en de Kaspische Zee. In dit dunbevolkte bergland wordt, ondanks alle politieke strubbelingen, de volksmuziek een warm hart toegedragen.

Vincent Cox – An Endless Dream

 

Hoewel de titel wellicht doet vermoeden is dit geen programmatische compositie. Het betreft hier dus geen droom die daadwerkelijk is beleefd. Meer kan men zich afvragen of men de droom als werkelijkheid ervaart of de werkelijkheid als droom. De oneindigheid van deze “droom” wordt weergegeven door het begin en het einde: komende vanuit het niets en wegstervend tot niets. Het is voor iedereen afzonderlijk te bepalen hoe men deze droom of werkelijkheid beleefd. Momenten van verstilling, eenzaamheid, grootsheid, vreugde,  verdriet……

Jean Lambrechts – Concerto pour Lulu voor saxofoon en orkest

 

De compositie bevat vele humoristische kwinkslagen die Jean ook Solist Koen Maaspersoonlijk kenschetsen.

Bert Appermont – Fantasia per la vita e la mort

 

“Onrechtstreekse aanleiding was de geboorte van mijn eerste kind die in dezelfde periode plaatsvond dan het overlijden van een dierbaar familielid. Op zo’n moment ondervind je aan den lijve hoe dicht leven en dood bij mekaar staan, en hoe ze ondanks hun enorme tegenstelling in wezen erg veel op elkaar lijken. Beide ingrijpende gebeurtenissen zijn immers overgangen naar een nieuwe wereld en hebben een grote emotionele impact. De opdrachtgever van het werk heette bovendien “Nieuw Leven” en dit orkest verloor een muzikant die stierf in een vliegtuigcrash, wat me verder aangaf dat die invalshoek wel gepast zou zijn.

Ik wil graag in het midden laten welke passages uit het werk nu over het leven (de geboorte) en welke nu over de dood gaan. Het lijkt me net interessant om de traditionele conceptie hier rond in vraag te stellen en open te laten voor de toehoorder. Wanneer je denkt dat een passage over de geboorte gaat en dit gegeven omkeert, roept dit net boeiende vragen op, zowel op muzikaal als op metafysisch vlak.

Muziek is op een indirecte maar ontzettend doordringende manier in staat om het oneindige streven en zoeken van de mens uit te drukken. Muziek kan als het ware heel even de eeuwigheid aanraken en ons het gevoel geven dat we de dood kunnen overstijgen. Dit oneindige zoeken (en ook verlangen) kan je het hele werk door terughoren: zowel in de klankvelden en accentverschuivingen van het eerste deel als in de enorme spanningsbogen en meeslepende thema’s van het tweede deel.
De kleine secunde fungeert daarbij als een soort leidraad of houvast die door het hele werk loopt en waarop heel wat muzikaal materiaal gebaseerd is. Sporen van diepe liefde weerklinken in stille eenvoud in de melodieuze solo’s van het langzame deel, waarna het werk een laatste keer mijmert over leven en dood, over vreugde en verdriet, over de mogelijkheden en beperkingen van het mens zijn, en over het waarom van alle dingen.

Ik wil dit werk graag opdragen aan mijn liefste dochter Paulientje, aan Meterke en aan Johan de Jong, van orkest “nieuw leven”. Moge het hun goed vergaan, hier of in een andere dimensie…”